"Rekrutskie, żołnierskie" to tradycyjne ukraińskie pieśni ludowe, które powstały pod koniec XVIII wieku, odzwierciedlając trudności związane z przymusowym poborem do wojska. Pieśni te często przedstawiają smutek młodych mężczyzn zabieranych od rodzin do służby wojskowej, podkreślając tematy rozłąki, straty i surowych realiów życia żołnierskiego. Charakteryzują się głębokimi emocjonalnymi wyrazami, opłakując długie i często nieokreślone okresy służby narzucone poborowym. Teksty często ukazują ból matek i ukochanych pozostawionych w domu, a także rozpacz i tęsknotę samych żołnierzy za domem. Pieśni te stanowią przejmujące świadectwo społecznego wpływu poboru i zbiorowej pamięci tych, których to dotknęło.