"Piosenki pochodzenia literackiego" to ukraińskie utwory skomponowane przez znanych poetów i kompozytorów, które stały się częścią tradycji ludowej. Te piosenki, tworzone od XVII wieku, łączą literackie mistrzostwo z elementami ludowymi, dzięki czemu głęboko rezonują z publicznością. Znane przykłady to "Їхав козак за Дунай" ("Kozak pojechał za Dunaj") autorstwa Semena Klymovskiego oraz "Стоїть явір над горою" ("Klon stoi na wzgórzu") Hryhorija Skovorody. XIX wiek przyniósł wzrost takich kompozycji, z utworami Tarasa Szewczenki i Mykoły Łysenki zdobywającymi szeroką popularność. Te piosenki często charakteryzują się lirycznymi melodiami i tematami odzwierciedlającymi ukraińskiego ducha i tożsamość kulturową. Z biegiem czasu wiele z tych kompozycji zostało przyjętych jako tradycyjne piosenki ludowe, ukazując płynne włączenie dzieł literackich do tradycji ustnej. To zjawisko podkreśla dynamiczną interakcję między literaturą pisaną a muzyką ludową w kulturze ukraińskiej. Trwała atrakcyjność tych piosenek podkreśla ich znaczenie w zachowaniu i promowaniu dziedzictwa narodowego. Nadal są wykonywane i cenione, stanowiąc świadectwo bogatej mozaiki historii muzycznej i literackiej Ukrainy.