Chom tak dovho?

Chom tak dovho, moya maty, mene ne budyla?
Ne stomylas kolysaty, snamy opovyla.
Zastelyla step shyrokyi, vkryla nebesamy,
Nad polohom zasvityla misyac iz zirkamy.

Nashcho mene, moya nene, tak micno pryspala?
Vid moyeyi holivonky dumy vidhanyala.
Chom ty mene molodoho rano ne zbudyla?
Doky hrala v moyii krovi kozackaya syla.
Kozackaya syla...

Rozbudyla mene maty dlya lyhoyi doli,
Yak ne stalo vze navkolo ni dobra, ni voli.
Chy ne z toho, moya nene, mushu ya radity? –
Shcho pyshayutsya hanboyu yanycharski dity.

Chotiv slovom ozvatysya – zatulyayut vuha,
Dumav pisnyu zaspivaty – ta nihto ne sluha.
V ochah pravdy poshukaty – zapljushchayut ochi,
Vid tyazkoho snu pidnyaty – ta nihto ne hoche,
Ta nihto ne hoche...

Ne budyla molodoho, bula b ne budyla,
Todi koly nashu pravdu savanom pokryly,
Koly nashu hirku dolju do truny poklaly,
Chom ze i mene, moya mamo, navik ne pryspaly?
Navik ne pryspaly...