P’yure

Lyahai, koly bomba vpala,
Vstavai, koly sonce vstalo,
Idy, sho lezyt – pidbery.
Sidai, koly prytysnulo,
Vertai, koly potihnulo,
Chest i sovist,
Alimenty tilko ne prospy.

Pryspiv:
Davai, koly ty sy shochesh,
Hudbai, koly ya ne hochu,
Tam ne rostut vze hryby.
Kazy, sho to vso sekretno,
Rubai, tilko tak konkretno,
Ne pyi, koly idesh do kumy.

Odnym Bozya vdachu dala,
Druhym – maty nahulyala,
Sprobui dolju inshu kupy.
Chovai, yaksho zamalenkyi,
Distan, yaksho velychenkyi,
I z trybuny ljudyam
Pravdu-matku rozkazy.

Pryspiv

Lyahai, koly zinka vstala,
Vstavai, koly zinka dala,
Terpy, shob az vsohly mozhy.
Kazy, sho pryishov z roboty,
Nazmy z mativ oboroty
I dyvys reklamu,
Yak des tam zyvut pany.

Pryspiv

Lyahai! Vstavai!
Lez! Vstan! (3)