Kalyna-malyna

Kalyna-malyna ni sladka, ni horka,
Oi tam zaplakala soldatskaya zonka.
Vona zaplakala, horko zarydala,
Lyubyla i kohala, v soldaty i otdala.

Buty soldatom duze neprosto –
Potribno buty vysokoho zrostu,
Shchob u formi naryadnii ity na paradi,
Shchob usi, hto ce bachyt, buly spravdi radi!
Duze neprosto buty soldatom –
Treba tilo svoye vmity zamaskuvaty,
Tyho sydity za hustymy kushchamy,
Znenacka pochaty bii z vorohamy!
Raptovo pochaty
Bii z vorohamy!
Rukamy, nohamy i, navit, zubamy
Smilyvo pochaty bii z vorohamy!
Ta krashche, shchob z vorohom bii pochynaty,
Treba maty hranaty ta avtomaty.
Tanky, rakety, radary, harmaty,
Korabli, litaky – use treba maty!

i otdala v soldaty pid horod Varshavu,
Pid horod Varshavu, de b’yut barabany.
De b’yut-vybyvayut, hromko i vymovlyayut,
Rozumivskyh hlopciv v soldaty pryimayut.

Duze pochesno buty soldatom –
Na provokaciyi ne zapadaty!
Nehai na paroli shpyhun zazihaye –
Dlya noho soldat nash paroliv ne znaye!
Buty soldatom duze pochesno –
Na vsi zapytannya davaty vidpovid chesno.
Yak pro medali vdoma htos zapytaye –
Slid chesno kazaty, shcho medalei nemaye!
Nemaye medalei,
Medalei nemaye!
Yakshcho mama, chy tato, chy brat zapytaye –
Slid chesno kazaty, shcho medalei nemaye!
Naspravdi medali ne potribni nikomu,
Potribni: podyaky vid voyenkomu,
Znachky, ordeny ta vidpustky dodomu,
I krutyi dyzain dembelskoho albomu!

Za oteckym synom batko i maty plache,
A za syrotoyu chornyi voron kryache.
Za oteckym synom brattya, brattya ta sestryci,
A za syrotoyu divky, divky-zalibnyci.