Vasylyha

Yak zavzdy, choloviky vtikayut u shynok,
Koly hochut zahovatysya vid vlasnyh zinok.
I, yak na mene, v comu nema nichoho dyvnoho –
Ce misce idealne dlya vidpochynku aktyvnoho!
Oho! – skaze zinka, koly take pochuye. –
Oho! Sydyt u shynku – navit vdoma ne nochuye!
I sliv moyih ne chuye! i mene ne pomichaye!
Sydyt sobi, nivroku, – popyvaye chayu!
Ale skazit – chomu b meni u shynku ne sydity?
Koly svarlyva zinka? Koly plaksyvi dity?
Koly u cholovika roboty tak bahato,
Shcho hochetsya vid neyi na krai zemli vtikaty?!
A v shynku tak zatyshno, a v shynku tak pryyemno!
My chasu v comu misci ne hayemo daremno!
Ya vam proharantuyu konkretno-naturalno –
My v shynku chas provodymo intelektualno!

Harna, harna, Vasylyha, harna molodycya,
Narobylasya i u poli, ide dodomu styha.

Otoz, odnoho razu sydymo sobi z druzyakamy,
Popyvayemo pyva, zayidayemo rakamy.
P’yemo sobi, yimo sobi, korotshe – hulyayemo,
I na pikantni temy kulturno rozmovlyayemo.
Nikoho ne chipayemo! Koho nam shche chipaty?
Usih, hto buv tut zaivym, my vykynuly z haty!
Nehai lyahayut spaty – nema shcho tut robyty,
Koly taka kompaniya zibralas posydity!
A v shynku duze veselo, a v shynku duze hamirno,
U dekoho z prysutnih z’yavylys livi namiry.
Kydayut lasym okom do temnoho kutochku,
De miscevi hlorky rozsilysya ryadochkom.
Na toi moment i ya takoz dobryache rozhulyavsya,
Chocha v kysheni zaivyi hrish davno vze ne valyavsya.
Vyrishuyu v shynkovi lyshatysya do rana,
Az, raptom, bachu – na porozi stoyit moya kohana!..

Narobylasya i u poli novymy serpamy,
Zahodyu ya u shynochok – p’ye mylyi z kumamy.

Nikoly u zytti ya ne chuv takoyi laiky!
Nikoly u zytti ne bulo takoyi biiky!
Vona mene dubasyla, nemov staru fufaiku!
Vze vybyla iz mene vsi hroshi – do kopiiky!
Vona mene hatyla, obrazena za sebe,
A ya pljuvavsya krov’yu ta blahav – ne treba!
Lezatymu v likarni poky rany ne zahoyu,
Ale vid coho chasu ya do shynku – ni nohoyu!

Hodi, hodi, mii mylenkyi, z kumamy hulyaty!
Chodim, hodim, mii mylenkyi, snopyky skladaty!
Ya i ne kosyv, ya i ne v’yazav, skladaty ne budu!
Odchepysya, zadrypana, bo shchei byty budu!

A hoch ze z ya zadrypana, znayut mene ljudy,
Try kopyci smittya mayu, na chetvertu bude.
Rayut mene susidonky, shche i dobriyi ljudy,
Vezy, vezy smittya v pole – pshenychenka bude.
Yak vyvezla smittya v pole, vse nym ustelyla,
Za moyeyu holovoyu pshenycya vrodyla.
Vezy, vezy, mii mylenkyi, na bazar pshenycyu,
Kupy, kupy, mii mylenkyi, chervonu spidnycyu.
Kupy, kupy, mii mylenkyi, chervonu spidnycyu,
A ya svoyu zadrypanu shche i vyshche pidsmychu.
Harna, harna, Vasylyha, harna molodycya,
Obernetsya kruhom sebe – chervona spidnycya.