Partyzanska

A na ranok tam vpav bilyi snih,
Ty b pobachyv ce, yakby tilky mih:
Yak kuli kriz krony
Farbuvaly po bilomu chervonym.
I ty pochuv by yak stalo duze tyho:
Ani zviru ryku, ani ptaha kryku,
Lyshe lis plache za richkoyu
Hustoyu yalynovoyu smoloyu.

Pryspiv:
Ne za vladu, slavu chy hroshi
Yih pam’yatayut berehy Cheremoshu –
Ne shovalys, lyshylys,
Vony znaly za shcho vony bylys.
Za ridnu zemlju, slozy divochi
Vony stoyaly do kincya proty nochi.
Bratamy lisnymy
Vony lyshylys nazavzdy molodymy...

Viter loskotav voskovi oblychchya
I hilky derev shepotily: "Navishcho?"
Tym vbytym voyakam ostannye zapytannya,
Ale vony, yak i hory, zberihaly movchannya.
Vony daly bii – vidchaidushni, holodni,
Chocha yih bulo vsoho p’yatero proty sotni.
Vony ce znaly, i ne vahalysya,
Bo vony znaly v toi chas za shcho vony dralysya.

Starodavnii zakon znayut Chortycya, Karpaty –
Krashche zahynuty vilnym, aniz potrapyty za hraty,
Zaraz pro ce ne ljublyat pam’yataty.
Prote koly skinchyvsya chas probachaty
Za svoyu rodynu, cherez spaleni haty
Vony vzyaly todi u ruky avtomaty
I ya viryu – ty b zrobyv by tez same,
Koly tvoyi dvory povni vorohamy...

Pryspiv