Transliteration
Menu
Bula v mene kuma – a teper nema.
Zabrala kumu v’yaznycya-tyurma.
Ne znayu, shcho tam ta kuma narobyla,
Ale dobre, shcho tyurma, a ne mohyla.
Ya sydzu-tuzu, slizonky rahuyu,
Proklynayu dolju-dolenku lyhuyu.
Bez kumy sumuyu, plachu ta rydayu,
Chas vid chasu, yak zyly-buly pryhadayu...
Oi uchora – v kumy, i sohodni – v kumy,
Oi koly z ya kumu ta i do sebe zazvu?
Povernulas kuma, yak pryishla zyma.
Postukala v dveri – mene vdoma nema.
Choho vzymku budu vdoma baidyky byty?
U horah Karpatah mayu shcho robyty.
Z hory do pidnizzya mene doshka kataye,
Ya sobi vozusya, kuma vdoma chekaye.
Za kumoyu toyu prypynyv sumuvaty –
Davno inshu kumu zaprosyv do haty...
Oi koly z ya kumu ta i do sebe zazvu,
Chym ya svoyu kumu ta i pryimaty budu?
Dvi kumy ziishlysya yakos nosom do nosa.
Odna mala mishok hrechky, insha – mishok prosa.
Odna kaze – a bodai, tebe kopne kachka!
Insha kaze – a nehai tebe vhopyt srachka!
Odna odnu pochaly shchedro pryhoshchaty,
Vid udariv mishkovynnya pochalo trishchaty.
Popsuvaly sobi tvar, rozsypaly zbizzya.
Odna kuma – vdova, insha – nezamiznya...
A naimu ya strilcya, ta i ub’yu horobcya,
A z toho horobcya natoplju ya salcya.
Natoplju ya salcya, shche i kovbas naroblju,
A iz tyh reberec ya zroblju holodec.
A prodam ya krylcya, ta i kuplju shche i vyncya,
Tak ya svoyu kumu ta i pryimaty budu.
Oi yiz, kuma, pyi, ne zasaljuisya,
To v karman, to v rukav ne zahvatyuisya.
I nayilasya ya, i napylasya ya,
Nasylu dodomu dokotylasya ya.
