Oi do nory, myshko, do nory

Oi do nory, myshko, do nory.
Ta i do zolotoyi komory.
A shche kotyk myshku ne zlovyv,
A vin yiyi shkodonky narobyv,
Tikala Hannusya sadochkom,
Za neyu Ivanko slidochkom.
Choho z ty, Hannusyu, tikayesh,
Choho z meni pravdonku ne kazesh?
Yaku z tobi pravdonku skazaty,
Yaku z tobi pravdonku skazaty?
Chatu pobilyla ne syno,
Shmattya ya poprala ne bilo.
Chlib ya zamisyla, ne shodyt,
Chto z tvoyii matinonci dohodyt.
Dohodysh, Hannusyu, dohodysh,
Yak ty cei vinochok iznosysh.
Stoyala Hannusya pid vikoncem,
Ta i chesala kosu hrebincem.
Nad’yihav Ivanko, ta i zaspivav,
Chto z tebe, Hannusyu, vysvatav.
Nichyya, Ivanku, nichyya,
Svatai mnya, Ivanku, budu tvoya.
Ya z tebe malesenkym ljubyla,
Do tebe bavytys hodyla.