Odesa, Odesa

Odesa, Odesa, chuza storona.
Rosla ya u batka malesenkaya. (2)
Cyhanka hadala, za ruchku brala, (2)
Ne idy, divcha zamiz, ty shche i moloda.
Ne idy, divcha, zamiz, to shche i prozyvesh,
A yak pidesh zamiz – v Dunai popadesh. (2)

Ne vir ty, divchyno, ne vir nikomu,
A vir ty, divchyno, meni odnomu.
Mii batko bahatyi postroyit nam most,
Shyrokyi, dalekyi, na tysyachu verst.
A po tomu mostu vahonchyky idut,
V serednim vahoni Marusyu vezut.
V serednim vahoni vidkryte vikno,
Vtonula Marusya u Dunai na dno.

Oi, dai meni, batku, voronoho konya,
Nehai ya ob’yidu kruhom Dunaya.
Oi dai meni, batku, hitaru zolotu,
Nehai ya zihrayu rozluku svoyu.
Oi dai meni, batku, voronoho konya,
Vtonula Marusya, nehai vtonu ya.