Instrument

Ya bachu sonni kvartaly, sumuyut poviyi,
P’yanyci vbyvayut zelenoho zmiya,
Reklama horilky, shcho zamist aptechky,
A my miz soboyu vedemo superechky.

Vmykayemo konveyer, shtampuyemo heroyiv,
Vsih tyh, hto za hroshi vzyalysya do zbroyi.
Koznomu – desyat zirok na pohony!
Nachalnyk odyn, a durniv miliony.

Pryspiv:
Ty – instrument v chuzyh rukah,
I za chyyis hrihy mynuli
Tvoyeyu rukoyu roblyat postril,
Toboyu zakryvayutsya vid kuli.

Vse nachebto tyho, ale zdayut nervy:
Chto knopku chervonu natysne pershym.
Ce vze vidbulosya u chasi i prostori –
Znyshchuyut nas bez yedynoho postrilu.

Vmykayemo konveyer, shtampuyemo heroyiv,
Vsih tyh, hto za hroshi vzyalysya do zbroyi.
Koznomu – desyat zirok na pohony!
Nachalnyk odyn, a durniv miliony.

Pryspiv