Odynokyi vozak

Zalyshyvshy domivky kolysku,
Uhopyvshys za sonyachnu myt,
Nad zemleyu osinnoyu nyzko
Lebedyna vervechka letyt.
A v ostannii polit zaklykaye,
Zatyha na dolivci syrii.
Navzdohin daleniyuchii zhrayi
Rvetsya pohlyadom lebid staryi.

Pryspiv:
Odynokyi vozak,
Odynokyi vozak,
Odynokyi vozak
Odynoko letyt.

Zve na pomich zahublenu viru,
Znovu hoche vozak yak bulo,
Na dolonyah pruzynystyh vitru
Rozprosterty shyroke krylo.
Vin zove molodyh ta badoryh
Tilky slid bilokrylyh vze znyk,
I zletivshy nadiyeyu vhoru
Az znebolyache stomlenyi kryk.

Pryspiv

I todi vsi napruzyvshy syly,
Vidirvavsya zemnyh prytyazin,
I poryv lebedynyi krasyvyi
Vin ponis za kljuchem v dalechin.
Poletiv chy z dohnaty udastsya?
Ale ptah u poloti – ce ptah!
I ne znaye vin bilshoho shchastya,
Niz zustrinuty den v nebesah. (ostanni 2 ryadky – 2)

Pryspiv (3)