Spohady i mriyi

Na shylah Dnipra, de Askolda mohyla,
Zbyratys hurtom my v dytynstvi ljubyly:
Blakytne povitrya i zovteye lystya –
Tam spohady i mriyi pereplelysya.
Dereva shepochut tam pro mynule,
Yake ne zabulosya, ne promainulo,
I b’ye dzerelo svyashchenne ta chyste –
ioho vze nihto ne zasmityt navmysno!

Pryspiv:
Kyyeve, vichno svity,
Chai zolotom syayut na cerkvah hresty!
Ty nam – yak batko, yak ridna maty,
Ty – serce narodu, yakyi ne zlamaty!

Z hory Volodymyr nam dyvytsya v vichi,
"Svii rid pryhadaite!" – vin movchky nas klyche,
I Lavra u serci nadiyu zdiimaye:
Vze dosyt nam horya – nas shchastya chekaye!
Dniprovskiyi kruchi – to hordist i syla,
Zvidsil usyu Kyyivsku Rus ohrestyly!
U vyrii dumok tut shchoraz porynayu,
I mriyu pro zemlju vilnu bezkrayu.

Pryspiv (2)