Zabudesh

Vze vidhorily aistry u sadu,
Klenove lystya zolotom oblyto.
A ya idu po stezechci idu,
Yaku stoptalo nashe spilne lito.

Ya znayu ty ne verneshsya uze,
Bo nashi doli niby rozkololys,
Ale dlya choho pam’yat bereze
Tvoye teplo i tvii pryvitnyi holos.

Pryspiv:
"Zabudesh?" – zapytuyut travy sumni.
"Zabudesh?" – pytaye iz vyriyu ptah.
A serce ne moze skazaty, shcho "ni".
A serce ne vmiye skazaty, shcho "tak". (ves kuplet – 2)

Ya ne shukayu na chyyii vyni,
Te, shcho stezyna ne prostlalas dali,
Ale zdayetsya vze teper meni,
Shcho my zminyaly radist na pechali.

I zahubyly niznist molodu
V slovah haryachyh i nesamovytyh.
Ya znov idu, choho ya znov idu,
Po stezci de hodylo nashe lito?

Pryspiv:
"Zabudesh?" – zapytuyut travy sumni.
"Zabudesh?" – pytaye iz vyriyu ptah.
A serce ne moze skazaty, shcho "ni".
A serce ne smiye skazaty, shcho "tak". (ves kuplet – 2)