Rano povertaty do zymy

Lito posmihnulos nam vostannye,
Zahubylos miz oblych i hmar.
Oi, chomu take yasne kohannya
Zatulyaye cei osinnii doshch?

Pryspiv:
Tam de zustrichalys my,
Zovti ptahy b’yut krylmy,
Tilky, ljuba moya, rano nam z toboyu
Povertaty do zymy. (ost 2 ryadky – 2)

Vse zyttya shukatymu dlya tebe
Pershi kvity na krutyh stezkah.
I nehai sumuye sire nebo,
Sonce ya znaidu v tvoyih ochah.

Pryspiv (2)