Dvi melodiyi

Vze zorya vechirnya zapalala v luzi,
Ta lunayut dzvony v kovalevii kuzni.
I hoch ruky i ochi v noho chorni – chorni,
Ta dusha vohnysta nache zar u horni.

Pryspiv:
Yak vohnyu solista – strinem kovalya,
I na zustrich nashu vizmem skrypalya,
Sluhai no, muzyko, skazem skrypalju,
Podarui naikrashchu pisnyu kovalju.

Zakruzlyaly v tanci spravzni dva maestro,
Skrypka i pidkova charuvaly serce.
Bo skrypal z kovalem znayut tayemnyci
Toi – dzvinkoyi pisni, toi – dzvinkoyi kryci.

Pryspiv

Lyne az pid nebo, az pid same nebo,
Muzyka vohnyu i muzyka vohnenna,
Zupynysya skrypko, skrypko nevblahanna,
Bo u kovalya ye moloda kohana.

Pryspiv (2)