Pohane vidchuttya

Pohane vidchuttya nemov zura odrazu ne myne, na zal, ne znykne
I zovsim ne nova sumna istoriya tryvatyme, doky nihto ne zvykne
Do pustoty i dniv movchannya, a v reshti do marnyh poshukiv novoho,
Miz tym dosi lyshylosya bazannya torknutys neyi raptom, vypadkovo.
I zlovyt pohlyad znaiomi vikna, i vidstan bachu nache nevelyka,
A vse z taky staye chomus tak prykro, shcho ce teper lyshe yedyna vtiha.
I znov hadayesh – tak maye buty, i ne navazyshsya niyak zbahnuty,
Shcho do kincya maize dobihla kazka, a vtrachene ne povernuty.

Pryspiv:
V mene pohane vidchuttya, inshoho shlyahu v nas nema.
Chomu ty pytayesh mene pro ce ta i navishcho?..
I ne chiplyaisya za slova, vze kolovorotom holova.
Ty ne vtrymayesh bilshe te, choho vtrymaty ne zmohla.

Ne zmohla vtrymaty bilshe
I ne vyishlo zbrehaty lipshe
Ta vse rivno ne stane hirshe
Chastkovo pam’yat pro ce ya znyshchyv.
Nabrydlo shukaty krashchyh zmin, toz vyhid odyn, vitayu tvii pochyn
Smilyvyi krok zdolaye vtraty, ty mayesh znaty, shcho v nyh teper nihto ne vynen.
Rozirve navpil shcho ye syly zal, po kryhtam ne zibrat yedyne cile
Ne peretnetsya bilshe moya paralel z tvoyeyu, a kryvda polum’ya zhasyla.

Pryspiv