Zupyny chas

A moze tak ne treba, chy varto zupynytys na myt abo zapljushchyty ochi ta vnyz ne dyvytys
Ne hochu staty ya siroyu tinnyu bezmovnoyu z holodnymy stinamy dumkamy dilytys
Do samoyi prirvy, do zhubnoho krayu stupayu, nohamy miryayu strah
Ta ya shche ne pevnyi, chy znovu poviryu slovam, shcho tremtyat na hubah:

Zupyny chas. Skilky lyshylosya nam?
Prozeny bil. Znovu miz namy stina...

Zachyneni dveri, zastyh pohlyad na steli, tak dyvno, yak lunko hodynnykom tikaye puls
I ne tak vze i cikavo, shcho stane vidteper, i ne vazlyvo ne skilky chy vpadu abo zirvus
Do samoyi prirvy, do zhubnoho krayu stupayu, nohamy miryayu strah
Ta ya shche ne pevnyi, chy znovu poviryu slovam, shcho tremtyat na hubah:

Zupyny chas. Skilky lyshylosya nam?
Prozeny bil. Znovu miz namy stina...

Mii bil stane stinoyu, sprobui rozbyty, yakshcho ye syly
Ne zupynyly, chas tikaye, shche blyzche do prirvy, a my ne zminyly nichoho,
Lyshylasya kryhta ostannya do zhubnoho krayu, ne viryu, ne znayu...
I dali stupayu, na zal, ne pomichayuchy sensu, nache zhasayu.