Ne shukai mene...

Svit zastyhaye na ochah tvoyih...
Mynuli dni tak hochetsya zabuty.
Vpade kryshtal, rozib’yetsya ob lid –
Ya zabuvayu yak na comu sviti buty...

Chotilos vse zrobyty, staty znov
Krasyvym etalonom, zabuvshy svitlo.
Pirnuvshy v nich, ya svitla ne znaishov
I znov kudys vtikayu nepomitno.

Pryspiv:
Ty ne shukai mene –
Ya budu tam, de ty nikoly ne bula.
Ty ne shukai mene –
Ya budu tam...

Vse zalyshylos yak kolys bulo –
Zabuti dni hotilos povernuty.
Ne bachyv ya, shcho sonce ne ziishlo,
Ne znav, shcho dni tak mozna pryzabuty.

Yak zal, shcho ne znaidu v ochah svoyih
Mynuli dni, zabuti namy.
Rozbytyi v lid kryshtal ochei tvoyih
Zahoyit vse, a ya lyshus bez tyamy, ale...

Pryspiv:
Ty ne shukai mene –
Ya budu tam, de ty nikoly ne bula.
Ty ne shukai mene –
Ya budu tam, de ty nikoly ne budesh!