Mashyna chasu

Svit malyi i kruhlyi, a my na nomu
Vsi taki sami, taki znaiomi
Chodym v hosti, rozmovlyayem, vypyvayem.
Rozdilyayut nas vysoki stiny,
Cherez nyh my pidsluhovuyem susidiv,
A koly zlapaye htos za ruku i nasvaryt,
My prykynemsya lohamy – my ne chuly, my ne znaly.

Pryspiv:
Vkljuchai svoyu mashynu chasu,
Davai vsyu trasu vid pochatku.
Nehai ta pisnya ne pro nas,
Davy na povnyi haz.

Prydyvysya krashche do sobi podibnyh,
Pljuvaty yim na holovu – to tak nayivno,
Prytrymai svoye zlo za hvist i rohy.
Ty povir iomu. Vin takoz moze staty krashchym
Barmenom, futbolistom, heyem, kosmonavtom.
I nafiha kydaty kamin komus v dushu abo v plechi?
Chasom krashche promovchaty i mozlyvo stane lehshe.

Pryspiv (2)