Pro ljubov

Submaryny dumok nesut v pustelju dushi,
De kolys daruvala vse odnomu meni.
Povnyi vpered, yakshcho ty zabula,
Povernuty nazad use te shcho bulo.
Ne likuyut hvylyny pid hradusom lehshe,
Zal shcho ya ne ostannii i navit ne pershyi.
I ce vze ne kohannya a napevno shchos inshe,
Pid hradusom lehshe, a naspravdi hirshe.
Vybach myla shcho ne podzvonyv,
Mih vse zminyty, ale ne zminyv.
Shukayu v dumkah spohad pro tebe,
Ne znayu chy varto, ne znayu chy treba.
Dzvony chastishe i ne zabuvai,
Trymai mene sylno i ne vidpuskai.
Chym dali tym hirshe, chym ty blyzche tym krashche,
Ne zabuvai i poverny meni shchastya.

Pryspiv:
Podzvonyu na nebo do anheliv,
Chai vryatuye mene sonyachne marevo.
I vidnese za nebokrai,
Proshu tilky mene ne zabuvai.

Znayesh, da ni fiha ty ne znayesh,
Rozumity ne vmiyesh, prosto vbyvayesh.
Dokladayu zusyl, ale marni starannya.
Bulo vse, ale nestalo kohannya.
My z toboyu po rizni storony flanhiv,
Ty vbyvayesh ljubov, u yakii nemaye ranhiv.
Ne zahyshchenyi tyl, vtrachenyi front,
Vze prohrano bii, a ty sidayesh na tron.
Zastrilju tvoyih druziv shchob ne zavazaly,
Shchob pomiz namy vony ne vstavaly.
Nikudy ne pizno, nishcho ne vazlyvo,
Shcho zahochesh te mozna, yakshcho hochesh mozlyvo.
Ya lezu na zemli, zasynayu nazavzdy,
Pomyrayu vid tebe i tvoyeyi nepravdy.
Do skoroyi zustrichi na nebi mai frend,
Ne zabuvai mene, napevno ce heppi end.

Pryspiv