Ya pryidu

Chomu deyaki ljudy laino?..
Choch ya i sam takyi.
Ale z pam’yatayu, yak vse bulo,
Koly zalyshalys odyn na odyn!..
Ne shukayuchy heroya u sobi,
Ale, znaly napevno, shcho v slovi
Bahato shlyahiv, ta hybnoho zodnoho,
Vsi vidstoyaly – odyn za odnoho!..
Yak by z tak bulo,
To zodnoyi pomsty ne treba bulo b,
Shchob dovesty zakinchenym pokydkam
Smak peremohy, ta vluchnist nahody!..
Zakony pryrody.
Tak, ya – zebrak;
Chyi smak na moyih hubah lyshyvsya nazavzdy?..
Ya vidsvyatkuyu tvoyu peremohu,
Yakshcho ty zi mnoyu!..

Chomu deyaki ljudy ne znayut,
Shcho cinnist zyttya same v tomu, shcho mayut?..
Kazut: vony – laino, zyttya – kino,
Smittya – ce siryi socium,
Shcho dovkola nyh,
Ti, shcho strilyayut v spynu.
Os yak zgvaltuvalos nashe stanovyshche!..
Pasovyshche siryh fraz, siryh dumok,
Siryh ljudei ostannii krok.
Shcho bude dali z namy?..
Shcho bude dali z cym svitom?..
Vze nihto nikomu ne spromoznyi dopomohty.
I hoch ya ne Boh, ale ya pryidu,
Shchob pokazaty tobi, hto ye ty!..

Ty chekai mene, koly ya pryidu,
Tudy, de nema.
Ty chekai mene, koly ya znaidu,
De tryvaye politychna viina.
Znai, znai, znai,
Ya pryidu.

I os, yak zavzdy,
Final ne dyvuye, nishcho ne ryatuye,
Lyudy rozkazuyut, shcho vony stomleni.
Sami vynni v tomu,
Shcho cym svitom obrobleni!..
Hrayutsya u shovanky zi svoyimy mozlyvostyamy,
i sami stayut pozyvoyu dlya hyzyh istot;
Zrikayutsya svoyih viruvan.
Pryncypy stayut povaznishe vsoho,
Relihiya vze ne yavlyaye soboyu absoljutno nichoho!..
Os nash svit,
Trymai cyu mlyavu kartynku!..
I, yakshcho ty zhoden, shcho ce rai,
To ty znovu prohrav u comu poyedynku!..

Ya pryidu tudy, tudy, de mene nema,
Ya pryidu tudy, de tryvaye politychna viina.
Pryidu tudy, tudy, de mene nema,
Ya pryidu tudy, de zalyshylysya taki z yak ya.