Vse, shcho treba

Ya dyvljus na dvohsotrichni dereva
Navishcho yim zyttya take dovhe treba
Bo ne mozut vony kohaty,
Diyaty, mriyaty, rozmovlyaty.

Pryspiv:
Chas ne mynaye dvichi
Vin mene kaliche,
Vin tebe lamaye,
Shcho z cym robyty, nihto ne znaye.

Dyvljus na starodavnih mist ruyiny
Vony navishcho na zemli potribni?
Bo ne mozut vony kohaty,
Diyaty, dyhaty, rozmovlyaty.

Pryspiv:
Chas ne mynaye dvichi
Vin mene kaliche,
Vin tebe lamaye,
Bez kohannya zyttya pomyraye.

Ya ne derevo ta ne ruyina,
A prosta suchasna ljudyna.
Zyttya dovhe take ne treba
Moye shchastya – to kohannya ta shmatochok neba.

Pryspiv:
Chas ne hai ne mynaye dvichi
Vin mene ne pokaliche,
Vin tebe ne polamaye,
Nashe kohannya chasu nemaye.