Znovu cvyntar ozyv opivnochi

Znovu cvyntar ozyv opivnochi,
Bo v subotu zavzdy vesillya.
Zasvitylys v pokiinykiv ochi,
To sya zenyat Varvara i Illya.
Na zabavu ves cvyntar prypersya,
Vsi merci hto shcho mih – daruvav,
A u starosty pysok protersya,
Tak vin duze hostei zabavlyav.

Na stoli bula rizna pryprava,
Svizyi mozok, pechinka i kvas,
Vsya cvyntarna hromada spivala,
Shcho zyttya u zemli – vyshchyi klas.
Muzykanty staralys, yak vmily,
Odyn kistkoyu v buben valyv,
Dvoye huchno na rebrah hrymily,
V mikrofon shche htos zalisno vyv.

A, yak valsa muzyky zahraly,
Molodyi molodu zaprosyv,
Vsi pobachyly, z smihu vmyraly,
Shcho Illya miz nohamy nosyv.
Tam hoidalas zakopchena svichka,
V neyi buv duze hrubyi kinec,
A pid neyu do kupy tulylys
Dvoye bilyh varenyh yayec.

Hosti takoz svichky povyimaly,
Z molodoyu vsi vals pereishly,
Molodii to zdalosya zamalo,
Bilshe yaiciv i svichok ne znaishly.
Vy ne virte, shcho cvyntar sumuye,
My chekayem, pryhodte do nas,
Tut ye vse, shcho dusha potrebuye,
Radi budemo bachyty vas.

Radi budemo bachyty vas...
Radi budemo bachyty vas...