Pam’yatnyk

Ya pomru v Paryzi...
Sesar Valyeho.

My pomrem ne v Paryzi...
Natalka Bilocerkivec.

My pomrem ne v Paryzi, bo my vzahali ne pomremo,
a yakshcho my pomrem, to v Paryzi, tak samo, yak i
v Holivudi, Honkonzi, Zenevi, Yaremchi, San-Remo.
Pislya nas bude more poroznih plyashok pid stolom na sudi.

Ce z yake neposylne sluzinnya na blaho pospilstva!

Zahanyaty poeziyi pruten u dupu dobi,
maljuvaty svii herb na rozhavkanyh pyskah debilstva,
rozvazaty partiiciv, patryciyiv i kei-dzi-bi.

Nas narod ne zabude. Nam pam’yatnyk bude. U Lvovi –
I tak samo na vsih postamentah i tronah zemnyh.
"Neborak! Irvanec! I shche otoi tretii... A hto vin?" –
zapytaye znenacka odyn iz turystiv durnyh.

Ya b iomu vidpoviv! Ya iomu vidpovim uze zaraz:
ah ty, telepnyu, bevzyu, durylo i skurvyi ty syn!
Nas na cokoli troye – chetvertyi na cokoli Falos
(ce, zdayetsya, filosof takyi davnohreckyi odyn).

I naviky zastyhnemo my v bozevilnomu Lvovi –
pered Opernym, v centri. Prospekt Bu-Ba-Bu mov rika!
I hlopchyska vnochi maljuvatymut hrin na Sashkovi,
i nebesna vorona obkrapaye Neboraka.