Ochi zmiyi

Ya dyvljus na nyh, vony na mene,
Manyat vse kudys, kudys hukayut,
Pohlyad zupynyly des u rebrah,
Ochi zmiyi yiyi, u kushchi.
Smuzkoyu hvylyastoyu chekala poruch iz zirkamy, shcho u nebi,
Pro do-dopomohu prokrychala
Titka, shcho des poruch ishla i pishla.

Nikoly ne bachyv i cherez raz dyhav,
Ce moze nevdacha, pro sebe ya tyho
Skazav, i pobachyv, shcho ce – ochi zmiyi.

Ya dyvljus na nyh, vony na mene,
A tak proishly hodyny, a moze i bilshe,
Nam uze i rozlazytysya treba,
Ne vidpuskayut tini moyi, ochi zmiyi.
Po horyzontalnomu dyvylas nache pered neyu shchos z’yidobne,
I na livii p’yatci zupynylas,
Ya provtykav strybok, mabut pomru.

Nikoly ne bude takoho momentu
I tilo doviryat yakomus studentu,
Ta baiduze bude meni, bo v mene ochi zmiyi
Ochi zmiyi.