Lety, moya dumo

Lety, moya dumo, u tuyu hvylynu,
Lety ze skorish, ne barys.
Lety, moya dumo, u tuyu hatynu,
De sluhav ya pisnyu kolys.

U tii hatyni zyla tam divchyna,
A moze zyve, to vklonys.
Skazy yiyi slovo boljuche, yak rana,
Shcho ya vze ne toi, shcho kolys.

Sumniye mii pohlyad i holos mii tyhne,
Morshchyny pokryly cholo.
Povoli v nevoli syviye mii volos,
A serce, mov teren, vroslo.

Lety, moya dumo, skazy hai ne tuzyt,
Shchob hirkiyi slozy ne lylys.
Skazy hai ne tuzyt i inshoho ljubyt,
Bo ya vze ne toi, shcho kolys.