Bud kohana

Skilky dniv, skilky vtomlenyh dniv samoty
Perebuv, pereishov, perecviv, nache sercem ziv’yanuv
Ta ne zmih spromohtysya na shepit,
Kohana, kohana, prosty,
Ta ne zmih na ves svit zakrychaty – vernysya, kohana

Pryspiv:
Sto dorih na rozluku, na zustrich – odna,
Tak chomu obmynuv, ne zumiv ya stupyt na yedynu,
Staly nymy holos tvii tyhyi nenache luna-dolyna,
Bo lyshylys my v pam’yati vichnyh hlybynah

A nad svitom i nad namy, plache nebo zuravlyamy,
Plache osin zovtym lystyam i tumanom,
Ni ne hochu ya z toboyu podilytys samotoyu,
Bud kohana, bud kohana, bud kohana.

Chtos tobi skaze krashche niz ya hovoryv,
Ti slova, ti slova yaki mozna lysh raz hovoryty
A mii bil vidhoryt yak na vitri osinnomu klen vidhoryt
Bo ne mozna kohana lysh bolem u sviti prozyty.

Pryspiv

Skilky dniv, skilky vtomlenyh dniv samoty...