Ce Vashe svyato

Vas u comu sviti nihto ne rozumiye,
Nihto vas ne rozradyt, nihto ne obihriye...
Vid vashoyi prysutnosti vsi zavzdy nastorozi,
Tomu shcho vy inakshi, tomu shcho vy neshozi.
Koly vy po vulyci prosto idete –
Nichoho ne lamayete, nikudy ne pljuyete –
Vse odno ljudska pryvitnist ne na vashomu boci,
Tomu chekaite halepy na koznomu kroci.
Statechni dyadky, shcho naphani smalcem,
Nad vamy smiyutsya i tykayut palcem.
A yihni druzyny – tovsti hipopotamy –
Zakydayut vas nedobrymy slovamy.
Bozi kulbabky – starenki babusi –
Vid vashoho vyhlyadu, yak zavzdy, ne v dusi.
Prybyti ta rozljucheni zyttyevymy pomylkamy,
Tomu vony vas prosto nazyvayut pokydkamy!

A os ishche taki nepryyemni momenty –
Lyudyna u formi pereviryaye dokumenty.
Vyverne kysheni, poryyetsya u torbi,
A inodi shche i vrize – po nyrkah, ne po mordi.
Ta naibilshe problem iz tymy loburyakamy,
V yakyh nema riznyci miz pykamy ta srakamy.
Tak shcho ya rozumiyu – problem u vas bahato,
Ale ya pryishov do vas, shchob vlashtuvaty vam svyato...

Pryspiv:
Tancyuite, pokydky, ce vashe svyato!
Tancyuite! Tancyuite!

Ta koly b vy vsi razom zibralys na vechirci,
U velykii hati chy v malesenkii kvartyrci,
Muzyku b zrobyly maksymalno huchno –
Vsim by stalo veselo, vsim by stalo zruchno!
Ya takoz mih by razom z vamy harno zabavlyatysya,
Ya mih by postrybaty, ya mih by poshtovhatysya,
Ya mih by vlashtuvaty vam spravznii cyrk na droti!..
Ale, probachaite, ya tut – na roboti!

Pryspiv