Spohady strazdan

Nich rozsypayetsya shmatochkamy skla
Kotri ranyat serce i vpadayut v dushu.
Krov padaye z neba kraplyamy doshchu
I pro morok ocei ves zabuty ya mushu.
Promin rozrizav zemlju na chastky,
Shcho v svitlomu kolori povilno stikayut.
Zori rozchynyat nadiyi v tumani
Yaki v holovi moyii povilno vmyrayut.

Pryspiv:
Pavutynoyu pytan spohady stikayut
V stichnu kanavu, de yih bilshe ne shukayut.
Nadiya, peklo, proklyate chekannya.
Nozem u hrudy. Vse. Kinec strazdannyam

Bezturbotni mriyi zabutyh perezyvan,
Na yaki ne varto bilshe chekaty.
Z rozumu zvodyt bezdumnist dumok,
Shcho zmushuyut prosto bezmovno krychaty.

Pryspiv (2)