Nichna

Nashcho nich pryhodyt znov syudy?
Vidchuvayu v sobi dyvnyi son
Znov u mene vtupyt pohlyad svii
Tysyachi vikon
V koznii vezi stohne zvir
I horyt v hori paljucha tin
Ya ne znayu vsih tvoyih dumok
Ale znayu – tak brakuye sliv!

Svizyi viter b’ye moye lyce
Pozbavlyaye zbroyi proty mrii
Ya zhorayu v nomu, yak v vohni –
ce ne rivnyi bii!
U cyh zoryah hasne svit
V cyh ochah davno nema tepla
Nich – yedynyi kolir moyih dniv
I yedynyi smak moho zyttya!

I koly ya v snah tvoyih pryhodzu do tebe
V holovi svoyii ya chuyu lysh bil
I v ochah tvoyih ya bachu zelene
V holovi tamuyuchy bil...

Ya ne hochu chuty vashyh sliv!
Ya ne hochu pyty vashu krov!
Ya ne hochu znovu ity u nich!
Tilky shchob vertatys znov i znov!