Zamok

Ya sydzu u forteci, dyvljus kriz biinyci.
Ya sydzu i dyvljus, dyvljusya na te...
Yak nebo vchorashnye, holodne i temne
Vtikaye, i plyve syudy nebo nove.
Sydzu v forteci, i vtupyvsya v stiny,
V shchilyny kriz stiny vplyvaye voda,
A v nii bachu nebo – vysoke i chyste:
Povoli dohodyt – ide nova pora!

Ya sydzu u forteci, a hochetsya vstaty,
Vstaty i distaty do neba riky.
Ta stiny holodni, bo hrubi i siri –
I yih polamaty nemaye snahy.
Bo ya vze stilky sydzu u forteci,
Shcho dveri vstyhly v odvirok vrosty.
I vse shcho lyshylos – biinyci i lohy,
Toz, bachu, zvidsy meni ne vtekty!

Ya sydzu v forteci, dyvljus kriz biinyci.
Ya sydzu i dyvljus, dyvljusya na te...
Ya k nebo vchorashnye, temne i holodne
Vtikaye, i plyve syudy nebo nove.
Sydzu v forteci i koshus na stiny,
Na stiny i pryvydy moyih dumok.
i moya tobi rada: yak hochesh zakrytys –
Ne zabuvai, yak vidkryty zamok!