Beibi

Sohodni vkotre my ne pobachymo zirok,
Znov probyvayem stiny z dymu cyharok,
My rozumiyem, shcho z koznym dnem vse menshe nas,
Znaity by diry u kotri tikaye chas.

Hei, beibi, beibi – tebe lyakaye pravda cya,
U kotre znovu lizesh na svoho hresta,
A zavtra vsi my tut povysnem na hresti,
My tak bezslidno topchem ryast na cii zemli.

A zavtra inshi pidut hulyaty do zori,
Lamaty hraty, byty v stiny i parkany.
Cya nich osinnya, taka shche tepla i husta,
Toz spy spokiino spershys do moho plecha.

Sonce skoro vstane, toz malenka hody,
Rozpaly ce bahattya v ochah,
Rozpaly, tak yak vmiyesh ce tilky ty,
Yak my zavzdy robyly ce v snah.
Zaky den nadiide i rozbudyt usih,
Tvii vohon pohlynaye mene –
Koly serce horyt, chas tak shvydko vtika,
Zavtra my ne zhadayem sebe.