Hodynnyk

Shchos stalos uranci, shchos duze tryvozne,
Ale my ne znayemo de i shcho same,
Prokynulys zranku, vidchuly shchos dyvne,
Chomu vse tak tyho i svitla nemaye.

Hodynnyk spynyvsya, nevze kinec chasu,
Nevze vin ne znaye kudy ity dali,
Chas ne cinuvaly i ne shkoduvaly,
i zapasy skinchylys za roky tryvali.

Pryspiv:
Ale my zyvi i use vidchuvayemo
Kozen svii podyh i stukoty sercya
U vidpovid nam: "Panove, daruite,
Ale ce lyshe vam naspravdi zdayetsya".

Chodysh po mistu hukayesh u prostir –
Lyudy, shcho stalos, chomu vse spynylos,
Chomu vse navkolo nenache zamerzlo,
Chomu vse navkruhy nemovby zhorilo.

U vidpovid chuyetsya holos kriz stinu –
Chas zakinchyvsya, pustuye bezodnya
Davaite z hodynnyk vidremontuyem
Ta maister pomer pid ranok sohodni.

Pryspiv

Holos kohanoyi vze ne pochuyu
I ochi yiyi ya uze ne pobachu,
I ne vidchuyu yiyi niznyi dotyk,
Usi povmyraly sohodni pid ranok.

Lyudy, shcho stalos kudy usi znykly,
Lysh viter, luna i bezodnya navkolo,
Hukayesh – vidlunnyam tvii holos vertaye
Nemovby i ne bulo nikoly nikoho.