Kerri

I
Ya syzu na samoti,
Samota sydyt v meni, i tak chasto buvaye.
Z neba padayut, vony.
Z neba padayut vohni, ya sobi zahadayu.

Zahadayu pohlyad tvii,
Zahadayu, shchob v meni vin lyshyvsya nezminnym,
Ta navishcho vin meni...
Rozletilysya dumky i rozbylys ob stiny.

Pryspiv:
Kerri, Kerri! Ty lyshylasya odna.
Kerri, Kerri! V comu ne tvoya vyna...
Kerri, Kerri! Znov sydysh bilya vikna...
Kerri, Kerri! Mriya komivoyazera!

II
Serce znaye v chomu rich,
Pam’yataye dyvnu nich, ta vse shvydko mynulo.
Ochi klychut chas nazad.
Povernetsya vze navryad. I zabud vse, shcho bulo.

Bulo nizne pochuttya,
Neskinchenne, yak zyttya – lysh coho ty bazala.
Nepomityla yak chas
Zabyraye vse u vas i sama vse zlamala.