Radii

Ne shukayu, ne boyusya, prosto vse uze nabrydlo,
Anonimnyi vytik bolju, prystup smerti – yak nayivno...
Vse puste i nemozlyve... troshky vazko, yak ne dyvno...
Vira v Boha nepotribna... usi vrazennya pasyvni...

Vse zyttya na paperi vidnaidu i zabudu,
Shchos na myt zahorytsya... shchos bulo i vze ne bude.
Dyvni mezi dumok, hocha mez i nemaye...
Dyvnyi potyah... mii rok... vpershe znovu ne znayu...

Lyshys zi mnoyu...
Zyvy zi mnoyu...
Radii zi mnoyu...
Ya zavzdy z toboyu!

Ya zabyrayu cei svit z soboyu...
Ya zabyrayu cei svit z soboyu...

Znovu znak, znovu znak,
Znov stina, znovu krok,
Znovu krok, znov nazad,
Znov stina, znovu znak...

Lyshys... zyvy... dyvys... radii...

Tak, ce bezhluzdo, ya vse znayu...
Toz krashche zahovai svii falsh na potim...
U tobi teper pusto, vse z mynaye...
Ta ya ne spodivalas, shcho tak prosto...

Ty pidesh, koly potribno buty poryad,
Ty pryidesh, koly znenavydzu slozamy...
Vsi zyvut, vsi ljublyat, vsi hovoryat...
A meni lyshylos prosto ity slidamy.