Nikchemna dolya

Vin vtratyv sim’yu, vid toho u noho ne vsi vdoma,
Vin siv na holku i z’yavylas hvoroba,
iomu teper vse rivno chy zyty, chy vmerty,
V dushi temryava, a muky sercya ne sterpni.

Za shcho dolya pokarala ioho ne znaty,
Za shcho zastavyla ljudynu strazdaty?
Peretvoryla dushu na chornu hmaru,
Nihto b ne vytrymav takoho udaru!

Cei cholovikne znaye, shcho v ioho holovi,
Vin bachyt svoyu sim’yu u zahlyvomu sni,
I hoche rydaty, ale sliz vze nemaye,
ioho tilo holodne, vin potrohy vmyraye.

ioho dusha pishla z lehkistyu,
Muky skinchylys, vin pobachyt sim’yu,
Tam povernetsya shchastya ljubov i teplo,
I zyteme v serci znovu dobro.