Medor

Tyho, tyho to ya i ne pidhod zablyzko
Vytry sopli, dyvys meni v rot
Vso, sho zara, pochuyesh zapyshy na lystok i ne zabud vze
Ne roby meni zle
Vin buv dobryi, cherez to sobi vse
Nosyv za spynoyu vazkyi pistolet
Shob strilyaty durnyh
I za to ya ioho povazav i ljubyv
Ya buv druh
ioho pes Medor, sho mav ochi, yak krov
Bili zuby i lapy micni, yak zalizo
Lyubyv z nym hulyaty, vony razom ishly
Tuda, de zavzdy, bulo povno durnyh
A nad domom ioho vysiv prapor dobra
A pid domom stoyav BTR i koly
Chtos nahlyi vylazyv na holovu ljudyam, vin yihav
I vsi dyhaly lehshe

I susidy i prosto ljudy ljubyly ioho
I stverdno mahav holovoyu nash boh
Yak dyvyvsya na noho zhory
Ale ta yak vse, to sho zle i durne
Nikoly ne spyt i chekaye moment
Meni tyazko kazaty, ale treba shob chuly vy
ioho davnii i nibyto virnyi druh
Kupyvsya za hroshi i zradyv
I dovho ne mih zrozumity Medor
Chomu iomu treba sydity v pidvali i vmer
Ale to she ne vso, des vseredyni ya chuyu, sho mozu tak samo yak vin
Ya toze vze mayu velyku sobaku i pistolet
Ne roby meni zle