Oi rano, rano kury zapily

Oi rano, rano kury zapily,
A shche ranishe pan Vasyl ustav.
Oi ustav, ustav, try svichky zsukav.
Pry pershii svichci lychenko vmyvav,
Pry druhii svichci odezu vbyrav,
Pry tretii svichci konyka sidlav.
A zbyrav vin sy ta v hir po divku,
Ta v hir po divku, ta po virminku.
Vona do neho perekazala:
– Pane Vasylju, ne trudy koni,
Ne trudy koni ta ne shly boyar,
Bo ya do tebe sama pryyidu.
Cherez polya ishla perepilkoyu,
Cherez lisy ishla chornov havkoyu,
Nad selo pryishla synov hmarkoyu,
Na podvir’ya vpala droben doshchykom,
Do horim vletila lastivochkoyu,
Do haty vviishla makivochkoyu,
Za stiv zasila nevistochkoyu.
Chudo to bulo ne nevistochka.
Po vohon pishla – zoloto nesla,
Po vodu pishla – mid, vyno nesla,
Yak kuda ishla, vitrom lelila,
Nihto ne znaye, de sy podila.