Hei, na hori chereshenka, a z neyi cvit obpav

Hei, na hori chereshenka, a z neyi cvit obpav,
Masheruyut novobranci, bo yim marshyk prypav.
Masheruyut, masheruyut, shchaslyva yim doroha,
Z Sadyhury, z Sadyhury do samoho Lvova.
– Chomu-s mene, moya mamko, rano ne zbudyla,
Ta yak tota kompaniika z mista vyhodyla.
– Tomu-m tebe, mii synochku*, rano ne zbudyla:
Poljubyla-s novobrancya, shchoby-s ne tuzyla.
– Tohdy budu, moya mamko, ta za nym plakaty,
Yak sy bude Sadyhura Vidnem nazyvaty.
– Podyvysy, mii synochku, v horishnu kvatyru:
Spuskayutsy novobranci z hory na dolynu.
– Ta vze z toti novobranci na vysokii hori,
A mii mylyi chornobryvyi na voronim koni.