Oi suhaya verba

Oi suhaya verba, mokraya kaljuza!
Rozhnivalas mylenkaya ta i na svoho muza.

– Oi ustan, myla, pryviz tobi pyva.
– Odchepys, mylenkyi, bo ya ledve zyva.

– Oi ustan, myla, pryviz tobi medu.
– Odchepys, mylenkyi,– holovky ne zvedu.

– Oi ustan, myla, ya prynis horilky.
– Odchepys, mylenkyi, hlyady sobi divky.

– Oi ustan, myla, ya pryviz dubynu,
Ya pryviz dubynu ta i na tvoyu spynu.

Ya pryviz dubynu ta vse sukovatu
Ta na tvoyu spynu, spynonku proklyatu.

Oi shvatylas myla, ot yak ne buvalo,
Obiinyala mylenkoho shche i pociluvala.

– Dai ze z tobi, Boze, choho hochesh z neba,
Shcho ty dohadavsya, choho meni treba!