Lailyve slovo

Ty meni niyaka – ni persha, ni druha.
Ty prosto divchyna moho druha.
Ty prosto ishla iz yakymos vysokym,
Z yakymos svitlym, blakytnookym.
A ya za toboyu ne hodyv ta ne stezyv,
Ne pliv dovkola pidstupnyh merezyv,
Ya tobi ne hotiv pereity dorohu,
Ya lysh vypadkovo vyishov z-za rohu.
Ty ne stala meni nichoho kazaty,
Ty ne stala krutyty, ne stala brehaty.
Ty zodnyh poyasnen ne zahotila,
Ty tilky tyhenko proburmotila...

Pryspiv:
Lai-la-la-la-lai... Lailyve slovo!

Vin meni nihto – ya ioho navit ne znayu!
My prosto zaishly do odnoho tramvayu.
Ya sobi zaishov i kupyv talonchyk,
Potim stav u kutochku – zuvaty ponchyk...
Ta mene pidshtovhnula yakas lahudra
I z ponchyka moho posypalas pudra!
Taka bila pudra iz solodkoho cukru
iomu sypanula na chornu kurtku...
Vin zavereshchav prosto nesamovyto,
Vin buv hotovyi, mabut, mene vbyty!
Vin dovho krychav – vse iomu bulo malo!
I v ioho monolozi perevazalo...

Pryspiv

Inodi ce prosto proyav rivnya kultury,
Inodi ce navit slovo z literatury,
Inodi ce sposib skynuty napruhu,
Inodi ce vyyav stavlennya do druha...
Chasom stavyt nas u boksersku stiiku,
Chasom provokuye zapeklu biiku,
Chasom vrazaye, chasom obrazaye,
Ale chasom shche i duze dopomahaye...

Pryspiv