Mudryi, bo nimyi

Bahato-hato rokiv, yak ya buv duze malyi
Vsi ryby zyly v nebi, a dereva – v vodi
A ya hodyv do shkoly na vysokii hori
I ljudy buly dobri, ya buv duze malyi
Bahato-hato chasu i nemalo vyna
Stari suhi dereva dohorily dotla
Nema koho pytaty, de ya mayu pity
Ne hochut hovoryty moyi mudri ptahy

Zemlya sobi letila – osin-lito-zyma
I nebo tam vysilo, de vze nyni nema
Ya mozu nabrehaty i lyshytysya sam
Ya mozu napysaty i zabuty slova
Chodyly moyi nohy, a ne vydno slidiv
Robyly moyi ruky vso, sho ya zahotiv
Dyvylys moyi ochi, ale yih vze nema
Kolys she moyi huby hovoryly slova

Pryspiv:
O-o, mudryi, bo nimyi...

Ya ne hochu toho vsoho za soboyu zabyraty
I ne mozu vze nikoly novi hory maljuvaty
Plakaty ne chas, nihto ne hoche toho znaty
Tilky slozy budut dovho svoyi znaky maljuvaty
Plakaty ne chas, haryache more tyho vpalo
Ya lyshyvsya na pisku i tam, de ryby povmyraly
Vze ne chuty nashi kroky, tam nema choho hodyty
Ya likarstva ne shukayu, bo nym mozna otravytys

Pryspiv

Bahato-hato rokiv, yak ya buv duze malyi
Vsi ryby zyly v nebi, a dereva – v vodi
A ya hodyv do shkoly na vysokii hori
I ljudy buly dobri, ya buv duze malyi
Bahato-hato chasu i nemalo vyna
Stari suhi dereva dohorily dotla
Nema koho pytaty, de ya mayu pity
Ne hochut hovoryty moyi mudri ptahy

Pryspiv