Pishov ya raz na vulycyu

Pishov ya raz na vulycyu,
Ta i teper i kayus...
Uljubyvsya u divchynu,
Zasnu ta i zahayus...
I divchata molodenki
Staly hovoryty,
Choho chasto na vulycyu
Ya pochav hodyty.
Ne vtayishsya z kohannya,
Yak u mishku shylo,
Zaraz zboku vsi pobachat,
Shcho dlya koho mylo!
I bahata, i horosha,
Yak krasna malyna,
Ta ne znayu, chyya bude
To lyha hodyna.
Ruky m’yaki, stan tonenkyi,
Holos solov’yinyi,
Yak takoyi ne ljubyty,
Boze mii yedynyi?
I bahata, i horosha,
Chto ne hlyane – ahne.
Pishov by ya zasvatat,
Ta harbuzom pahne.
Lezyt kamin na serdenku,
Trudno ho zdoimyty,
Shcho bahatshuyu vid sebe
Ya zachav ljubyty.
Letyt orel ponad more:
Podai, more, pyty!
Hore z meni, ubohomu,
Bahatu ljubyty.
Koly b boh dav, shchob iz neyu
Shljubom obruchyvsya,
Postavyv by pid sklo v ramu,
Siv by ta i dyvyvsya.