Oi moya maty, ta ne zur mene

– Oi moya maty, ta ne zur mene,
V daleku dorohu vyryadzai mene.

Oi temnaya nichka ta nevydnaya,
Kozaku doroha ta i dalekaya...

Oi yidu ya, yidu, chohos drimayetsya,
Chohos kin voronyi spotykayetsya.

Oi pushchu ya konya na step, na dolynu,
A sam pidu lyazu na chas, na hodynu.

Oi shchaslyvaya taya hodynonka:
Oi des uzyalasya v stepu divchynonka.

Oi vyrvala travku, travku zelenenku,
Vdaryla kozaka po bilim lychenku:

– Vstavai, kozache, vstavai, hodi spaty,
Des tvoho konyka v stepu ne vydaty.

Oi yidut turky, turky z tataramy,
Vozmut tvoho konya z sidlom z povodamy.

– Shchob konya vzyaly, a tebe lyshyly,
My b sobi, divchyno, na tim stepu zyly!