Chodyt, bludyt kozak po lishchyni

Chodyt, bludyt kozak po lishchyni,
Prybludyvsya na nich do divchyny:
– Oi divchyno, perenochui mene!
Ne tak mene – konya voronoho,
Kin voronyi miscya ne prostoyit,
Moya zbruya misce ne prolezyt.
Oi divchyno, pryimy z mene na nich!
– Oi ne pryimu, boyus pohovoru!
– Oi ne biisya, divchyno, nichoho,
Ya shche molod ne zradyv nikoho.
Oi divchyna kozaka ljubyla,
Vona z ioho na nichku pustyla.
Oi divchyno, zbudy z mene rano,
Oi tak rano, shchob shche ne svitalo,
Shchob kozaky konei ne sidlaly,
Shchob moskali do mushtru ne staly.
Oi divchyna kozaka ljubyla,
Vona z ioho rano ne zbudyla.
Ziishlo sonce, kozak probudyvsya,
Hlyanuv na vikonce – tyazko zazuryvsya
Oi ty, divchyno, oi ty z, moye serce,
Cherez tebe vtratyv konya i sidelce!
Oi cherez tebe, tebe nevdyachnuyu
Oi vtratyv ze ya kozackuyu zbruyu.