Oi buv Sava v Nemyrovi v lyahiv na obidi

Oi buv Sava v Nemyrovi v lyahiv na obidi,
Vin ne znaye, ne hadaye o svoyeyi bidi. (2)
– Da chomus meni, myli brattya, med-vyno ne p’yetsya.
Des na mene molodoho bidonka kladetsya. (2)
Da sidlai, hlopche, ta sidlai, malyi, konya voronoho,
A pid sebe, malyi hlopche, staroho hnidoho... (2)
Stoyit yavir nad vodoyu, v vodu pohylyvsya.
Ide Sava z Nemyrova, tyazko zazuryvsya. (2)
Oi pryyihav ta pan Sava do svoyeho dvora,
Pytayetsya chelyadonky: "Chy vse harazd doma?" (2)
– A vse harazd, a vse harazd, tilko odno strashno:
Vyhlyadayut iz-za hory try kozaky chasto. (2)
Oi siv Sava kinec stola, dribni lysty pyshe.
Yeho zinka molodaya dytynu kolyshe. (2)
Oi siv Sava kinec stola, stav lysty chytaty.
Uskochyly try kozaky ta i staly pytaty: (2)
– Oi zdorov, zdorov, pane Savo, yak ty pozyvayesh?
Dalekiyi hosti mayesh, chym yih pryvitayesh? (2)
– Oi ne znayu, myli brattya, chym ze vas vitaty;
Porodyla zinka syna, budu v kumy braty. (2)
– Oi koly b ty, pane Savo, htiv u kumy braty,
Ty b ne hodyv ta do Sichi cerkvy ruinuvaty. (2)