Oi povii, vitronku, na moyu svitlonku

Oi povii, vitronku, na moyu svitlonku
Z toho krayu, zvidky mylu mayu.

Vitrec povivaye, svitlonku mynaye.
Des mylaya vze inshoho maye.

Po sadochku hodzu i konyka vodzu.
Do konyka tyhenko hovoryu:

– Oi konyu z mii, konyu, konyu voronenkyi,
Porad mene – ya shche molodenkyi.

Chy lysty pysaty, do divchyny slaty,
Chy samomu sisty odvidaty?

Oi pryyihav mylyi do myloyi v hosti,
A v myloyi ves dvir na pomosti.

– Dlya koho z ty, myla, toi dvir buduvala?
– Oi dlya toho, shcho virno kohala!

A vzyav mylyi mylu za biliyi boky
Kynuv yiyi u Dunai hlybokyi:

– Oi plyny z ty, myla, tyhoyu vodoyu,
Ne mav ze ya kohannya z toboyu...