Oh, a v poli sosna

Oh, a v poli sosna
Tonkaya vyrosla,
Yak viter poviye,
Sosonka hyliye.
Ne hylysya, sosno,
Bo i tak mez toshno,
Bo ya na chuzyni,
Yak na pozaryni.
Bo ya na chuzyni,
Yak na pozaryni –
Nihto ne pryhorne
Pry lyhii hodyni.
Ne pryhorne batko,
Ani ridna maty,
Tilky ta divchyna,
Shcho yi mayu vzyaty.
Oi v poli kernycya,
Tam holub kupavsya,
Des moya divchyna,
Shcho z neyu kohavsya?
A v poli kernycya,
Vodycya blyshchytsya,
Oi hovoryat ljudy:
– Kozak-ledashchycya.
Kozak-ledashchycya
Ne hoche robyty,
Ide do korshemka
Med-horilku pyty.
A v poli korshemka
Dylom dylovana,
Des moya divchyna
Chodyt zaruchana.
A v poli korshemka
Dylom dylovana,
A u tii korshemci
Az dva chuzozemci.
Odyn chuzozemec
Bere med-horilku,
Druhyi chuzozemec
Pidmovlyaye divku:
– Oi ty, divchyno,
Oi idy z ty z namy,
Luchshe z tobi bude,
Yak v ridnoyi mamy.
A v ridnoyi mamy
Ta vse v siryachyni
V nas budesh hodyty
V zlotii karmazyni...
Vyvely divchynu
Za shyroku kladku:
– Oi zhadai, divchyno,
Za batka, za matku.
Vyvely divchynu
Za hustu lishchynu,
A zvely divchynu,
Yak malu dytynu.
Zv’yazaly divchynu
Do sosny kosyma,
Do sosny kosyma,
Na pole ochyma.
Zapalyly sosnu
Vid verha do spodu.
Oi sosonka horyt,
Divchyna hovoryt:
– Chto v lisi nochuye,
Toi mii holos chuye,
A hto dity maye,
Nehai nauchaye.
A hto ditei maye,
Nehai nauchaye,
Izrannya do korchmy
Nihdy ne puskaye.