Ne hody, Hrycyu, na vechernycyu

Ne hody, Hrycyu, na vechernycyu,
Bo na vechernycyah sami charivnyci.
Kotra divchyna chornobryvaya,
To charivnycya spravedlyvaya.

A v nedilju rano zillya kopala,
A v ponedilok zillya poloskala,
A v vivtorok rano zillya varyla,
A v seredu rano Hrycya stroyila.

Pryishov chetver, a nash Hryc umer.
Pryishla p’yatnycya, pohovaly Hrycya.
A v subotu rano maty donyu byla:
– Nashcho z ty, suko-donyu, Hrycya stroyila?

– Oi maty, maty, zal vahy ne maye,
Nehai Hrycuno v dvoh sya ne kohaye!
Nehai ne bude ni meni, ni yiyi,
Nehai Hryc nayistsya syroyi zemli.

Chto hoche ljubyty molodu divchynu,
Nehai zhotuye sobi domovynu.
Choc vona ne stroyit, brovy vazat vbyty,
Taky yemu trudno na sim sviti zyty.